همت و اراده گرچه مجنونم و صحراى جنون جاى من است ليك ديوانه تر از من دل شيداى من است آخر از راه دل و ديده سرآرد بيرون نيش آن خار كه از دست تو در پاى من است رخت بربست ز دل شادى و هنگام وداع با غمت گفت كه يا جاى تو يا جاى من است جامه اى را كه به خون رنگ نمودم امروز بر جفاكارى تو شاهد فرداى من است چيزهايى كه نبايست ببيند بس ديد به خدا قاتل من ديدهء بيناى من است سر تسليم به چرخ آن كه نياورد فرود با همه جور و ستم همت والاى من است آن كه در راه طلب خسته نگردد هرگز پاى پر آبلهء باديه پيماى من است ( فرخى يزدى ) رجوع شود به دفتر 89 ، فصل همت و اراده و سعى . ايضاً رجوع شود به ورقهء روحيه ، بيان اين شعر : و اذا كانت النفوس كباراً تعبت فى مرادها الاجسام هيپنوتيزم رجوع شود به مقالهء بريده شدهء ضميمه از اطلاعات 11 / 12 / 53 . هيپنوتيزم از نظر قدما رجوع شود به مبدأ و معاد صدرا ، صفحهء 352 .